Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 21 marca 2016 r.
|
| Sygn. akt Ts 287/15 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 18 sierpnia 2015 r. A.B. (dalej: skarżąca) zakwestionowała zgodność § 13 rozporządzenia Ministra
Sprawiedliwości z dnia 22 grudnia 2005 r. w sprawie organizacji aplikacji notarialnej (Dz. U. Nr 258, poz. 2169, ze zm.; dalej:
rozporządzenie z 2005 r.), w brzmieniu obowiązującym od 28 grudnia 2005 r. do 29 grudnia 2012 r., w zw. z art. 75 ustawy z
dnia 14 lutego 1991 r. – Prawo o notariacie (Dz. U. z 2008 r. Nr 189, poz. 1158, ze zm.; dalej: prawo o notariacie), w brzmieniu
obowiązującym od 10 września 2005 r. do 23 sierpnia 2013 r., z art. 65 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 3, art. 92 ust. 1 Konstytucji.
Ponadto skarżąca zarzuciła niezgodność art. 35 pkt 3 prawa o notariacie; art. 40 § 1 pkt 9 prawa o notariacie w zw. z § 1
ust. 2 uchwały Krajowej Rady Notarialnej nr VII/48/2009 z dnia 18 września 2009 r. w sprawie programu aplikacji notarialnej,
stanowiącej załącznik do Zarządzenia nr 9/2009 Prezesa Krajowej Rady Notarialnej z dnia 20 października 2009 r. (dalej: uchwała
KRN z dnia 18 września 2009 r.); art. 73 prawa o notariacie, w brzmieniu obowiązującym od 28 grudnia 2005 r. do 29 grudnia
2012 r.; § 2 pkt 3 rozporządzenia z 2005 r. w zw. z art. 72 § 1 i 2 prawa o notariacie, w brzmieniu obowiązującym od 25 marca
2009 r. do 23 sierpnia 2013 r.; a także art. 217 § 2 i art. 219 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego
(Dz. U. z 2013 r. poz. 267, ze zm.) z art. 65 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 3, art. 17 ust. 1, art. 87 ust. 1 i art. 2 Konstytucji.
Zdaniem skarżącej również § 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 19 grudnia 2012 r. zmieniającego rozporządzenie
w sprawie organizacji aplikacji notarialnej (Dz. U.