Postanowienie TK z dnia 02 czerwca 2009, sygn. Ts 288/07

Skarżąca wniosła do Trybunału Konstytucyjnego 4 grudnia 2007 r. skargę konstytucyjną, w której domagała się zbadania zgodności art. 357 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) z art. 45 ust. 1 w zw. z art. 2 Konstytucji. Wątpliwości skarżącej wywołuje początek drugiego zdania tego przepisu, w myśl którego, gdy stronie przysługuje środek zaskarżenia, postanowienie wydane na posiedzeniu niejawnym należy doręczyć z uzasadnieniem. A contrario oznacza to, że jeżeli od postanowienia wydanego na posiedzeniu niejawnym nie przysługuje środek zaskarżenia, to nie jest wymagane sporządzenie jego uzasadnienia. Tak rozumiana norma nie zapewnia – w ocenie skarżącej – realizacji uprawnień wynikających z bezpośredniego zastosowania art. 45 ust. 1 Konstytucji i narusza prawo dłużnika jako strony postępowania ze skargi na czynności komornika do zapoznania się z podstawą faktyczną i prawną rozstrzygnięcia. Skarżąca zwraca także uwagę, że brak uzasadnienia postanowienia o oddaleniu skargi na czynności komornika skutkuje niemożliwością wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia w trybie art. 4241 § 2 k.p.c.

Skarżąca wniosła skargę na czynność komornika w sprawie o sygnaturze akt I KM 456/06, polegającą na wystąpieniu przez niego do sądu rejonowego o wyznaczenie biegłego w postępowaniu egzekucyjnym o wydanie rzeczy. Skarga ta została oddalona postanowieniem Sądu Rejonowego w Ostrowcu Świętokrzyskim z 21 czerwca 2007 r. (sygn. akt I Co 456/07) – niezawierającym uzasadnienia. Zażalenie na to postanowienie zostało odrzucone postanowieniem Sądu Rejonowego w Ostrowcu Świętokrzyskim z 17 lipca 2007 r. (sygn. akt jw.) ze wskazaniem, że rodzaj zaskarżonego postanowienia nie został wymieniony w katalogu orzeczeń i zarządzeń wskazanych w art. 394 § 1 k.p.c., a nadto przepisy nie regulują odrębnie, że na takie postanowienie przysługuje zażalenie; sąd nie miał