Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 4 grudnia 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 288/11 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 28 września 2011 r. Bogdan R. (dalej: skarżący) zakwestionował zgodność art. 139 § 1 zdanie pierwsze
w związku z art. 133 § 1 w związku z art. 135 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.
U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) z art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 i art. 78 w związku z art. 31 ust. 3 oraz art.
45 ust. 1 w związku z art. 32 ust. 1 i 2 w związku z art. 2 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została sformułowana na podstawie następującego stanu faktycznego. W związku z prowadzoną działalnością
gospodarczą (EL-WENT Zakład Produkcyjno-Usługowy Bogdan R.) skarżący został zobowiązany do zapłaty wynagrodzenia za wykonywanie
prac budowlanych (wydany przez Sąd Rejonowy w Radomiu nakaz zapłaty z 17 marca 2010 r., sygn. akt V GNc 720/10). Nakaz zapłaty
został wysłany na wskazany przez powoda w postępowaniu nakazowym adres, tj. adres miejsca zamieszkania powoda. Adres ten nie
jest związany z działalnością gospodarczą prowadzoną przez skarżącego. W związku z nieodebraniem przez skarżącego korespondencji
w terminie Sąd Rejonowy w Radomiu przyjął na podstawie art. 139 § 1 k.p.c., że nakaz zapłaty został prawidłowo doręczony skarżącemu,
uznał nakaz za prawomocny i nadał mu klauzulę wykonalności.
Skarżącemu nie doręczono prawidłowo zawiadomienia komornika o wszczęciu egzekucji, a o wydaniu wskazanego wyżej nakazu zapłaty
skarżący dowiedział się na skutek egzekucji zasądzonej kwoty z jego konta bankowego. W związku z powyższym złożył skargę o
wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt V GNc 720/10, wskazując jako podstawę nieważność tego postępowania, wynikającą
z niemożności działania strony i obrony swych praw przed uprawomocnieniem się nakazu zapłaty (art. 401 pkt 2 k.p.c.). Sąd
Rejonowy w Radomiu postanowieniem z 20 stycznia