Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 18 stycznia 2011 r.
|
| Sygn. akt Ts 289/09 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 4 grudnia 2009 r. skarżący zarzucił niezgodność art. 258 § 1 w zw. z art. 263 § 7 ustawy z dnia
6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.; dalej: k.p.k.) z art. 31 ust. 3, art. 41
ust. 1 i art. 45 ust. 1 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została sformułowana w związku z następującym stanem faktycznym.
Sąd Rejonowy w Białymstoku postanowieniem z 15 grudnia 2005 r. (sygn. akt III Kp 2356/05) zastosował wobec skarżącego tymczasowy
areszt. Stosowanie powyższego środka zapobiegawczego było przedłużane na etapie postępowania przygotowawczego oraz w postępowaniu
sądowym. Od grudnia 2007 r. decyzje w przedmiocie przedłużenia stosowania tymczasowego aresztu podejmował Sąd Apelacyjny w
Białymstoku. Wyrok wydany przez Sąd Rejonowy w Białymstoku – III Wydział Karny z 24 lipca 2008 r. (sygn. akt III K 4415/06)
został uchylony wyrokiem Sądu Okręgowego w Białymstoku – VIII Wydział Karny Odwoławczy z 18 czerwca 2009 r. (sygn. akt VIII
Ka 292/09); wobec skarżącego nadal stosowano tymczasowe aresztowanie.
Postanowieniem z 30 czerwca 2009 r. (sygn. akt III K 106/09) Sąd Okręgowy w Białymstoku – III Wydział Karny przedłużył wobec
skarżącego stosowanie tymczasowego aresztu, zastrzegając, że środek ten ulegnie zmianie z chwilą złożenia, nie później niż
w wyznaczonym terminie, poręczenia majątkowego. Skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie. Sąd Apelacyjny w Białymstoku
– II Wydział Karny postanowieniem z 16 lipca 2009 r. (sygn. akt II AKz 227/09) utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.
Objęty skargą konstytucyjną art. 258 § 1 k.p.k. stanowi, że tymczasowe aresztowanie może nastąpić, jeżeli zachodzi uzasadniona
obawa ucieczki lub ukrywania się oskarżonego, zwłaszcza wtedy, gdy nie można ustalić jego tożsamości albo nie ma on w kraju
stałego miejsca pobytu albo jeżeli zachodzi uzasadniona