Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 21 marca 2013 r.
|
| Sygn. akt Ts 289/10 |
Uzasadnienie:
1. W sporządzonej przez radcę prawnego skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 3 listopada 2010 r.
(data nadania), Jolanta D. (dalej: skarżąca) zarzuciła niezgodność: art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach
pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz. U. z 2010 r. Nr 77, poz. 512, ze zm.; dalej:
ustawa zasiłkowa) z art. 67 ust. 1 w związku z art. 64 ust. 1 i 2, art. 31 ust. 3 oraz art. 32 ust. 1 Konstytucji.
W uzasadnieniu skargi konstytucyjnej podniesiono, że art. 17 ust. 1 ustawy zasiłkowej – w zakresie, w jakim ustanowiona w
nim sankcja dotyczy także osób, które pobierały zasiłek chorobowy, a jednocześnie podejmowały się pewnych form aktywności
zawodowej, gdyż wynikało to z zaleceń lekarskich i miało pozytywny wpływ na przebieg leczenia – narusza prawo do zabezpieczenia
społecznego w razie niezdolności do pracy ze względu na chorobę (art. 67 ust. 1 Konstytucji) w związku z prawem ochrony własności
i innych praw majątkowych (art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji), zasadą proporcjonalności (art. 31 ust. 3 Konstytucji), zasadą
sprawiedliwości społecznej i zasadą zaufania jednostki do państwa i stanowionego przez nie prawa (art. 2 Konstytucji), a także
zasadą równego traktowania i zakazu stosowania dyskryminacji w życiu społecznym i gospodarczym (art. 32 ust. 1 Konstytucji).
2. Postanowieniem z 21 listopada 2012 r. Trybunał Konstytucyjny – na podstawie art. 36 ust. 3 w związku z art. 49 ustawy z
dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK) – odmówił nadania
dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
W uzasadnieniu postanowienia Trybunał zwrócił uwagę, że zasiłek chorobowy jest świadczeniem z ubezpieczenia społecznego, zastępującym
pracownikowi wynagrodzenie, które utracił wskutek wynikającej