Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 17 lutego 2016 r.
|
| Sygn. akt Ts 289/15 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 14 sierpnia 2015 r. J.N. (dalej: skarżąca) zakwestionowała
zgodność art. 28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.
U. Nr 257, poz. 1726, ze zm.) w związku z art. 103a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń
Społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227, ze zm.) z art. 2 Konstytucji. Zaskarżony przepis, zdaniem skarżącej, narusza
zasadę ochrony zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa w zakresie, w jakim znajduje zastosowanie również
do osób, które nabyły prawo do emerytury przed dniem 8 stycznia 2009 r. bez konieczności rozwiązania stosunku pracy.
Skarżąca złożyła skargę konstytucyjną po wyczerpaniu drogi prawnej, która – jej zdaniem – obejmuje także postępowanie kasacyjne
przed Sądem Najwyższym.
Postanowieniem z 9 listopada 2015 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Podkreślił
w nim, że ostatecznym orzeczeniem – w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji oraz art. 46 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym
z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK z 1997 r. – wydanym
w postępowaniu cywilnym jest prawomocny wyrok lub postanowienie je kończące, a skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem
zaskarżenia. Tym samym termin do złożenia skargi konstytucyjnej rozpoczyna bieg w dniu uzyskania przez skarżącego prawomocnego
wyroku sądu drugiej instancji, przy czym wniesienie skargi kasacyjnej jako nadzwyczajnego środka zaskarżenia jest irrelewantne
dla jego biegu.
Jak ustalił Trybunał, w sprawie, w związku z którą skarżąca wniosła skargę konstytucyjną, ostatecznym orzeczeniem w rozumieniu
art. 79 ust. 1 Konstytucji jest prawomocny wyrok Sądu Apelacyjnego w L. z kwietnia 2014 r. Właśnie to orzeczenie, jak wskazał,
ostatecznie ukształtowało sytuację prawną skarżącej, z którą wiąże ona zarzuty stawiane w skardze. A zatem w dniu jego