Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 6 września 2000 r.
|
| Sygn. akt Ts 29/00 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej w Trybunale Konstytucyjnym 23 lutego 2000 r. zarzucono, iż art. 18 i art. 23 ust. 1-5 ustawy
z dnia 11 grudnia 1997 r. o ochronie przed nadmiernym przywozem towarów na polski obszar celny (Dz.U. Nr 157, poz. 1027) oraz
decyzja Ministra Gospodarki z dnia 7 stycznia 1999 r. w sprawie ustanowienia kontyngentów ilościowych na przewóz na polski
obszar celny węgla kamiennego pochodzącego z Federacji Rosyjskiej (MP Nr 3, poz. 14) są niezgodne z art. 22 w związku z art.
31 ust. 3 konstytucji poprzez wprowadzenie ograniczeń ilościowych w imporcie węgla. Ponadto skarżąca zarzuciła wskazanym przepisom
ustawy i decyzji Ministra naruszenie prawa do sądu, o którym mowa w art. 45 ust. 1 w związku z art. 77 ust. 2 konstytucji,
przez zamknięcie jej drogi sądowego dochodzenia naruszonej wolności gospodarczej poprzez nazwanie aktu normatywnego decyzją
i błędne pouczenie o sposobie zaskarżenia.
Skarżąca prowadziła działalność gospodarczą polegającą m.in. na imporcie węgla z terenów Federacji Rosyjskiej. 7 lipca 1998
r. Minister Gospodarki, w oparciu o zaskarżoną ustawę, wszczął postępowanie ochronne przed nadmiernym przywozem węgla. Skarżąca
występując jako strona zainteresowana złożyła wnioski dowodowe w związku z toczącym się postępowaniem ochronnym. Postępowanie
to zakończyło się wydaniem przez Ministra Gospodarki 7 stycznia 1999 r. decyzji w sprawie ustanowienia kontyngentów ilościowych
na przywóz na polski obszar celny węgla kamiennego pochodzącego z Federacji Rosyjskiej. Decyzja została ogłoszona w Monitorze
Polskim (Nr 3, poz. 14). Skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Minister Gospodarki przesłał skarżącej odpis
pisma z 31 marca 1999 r. adresowanego do innego podmiotu, w którym zawarta była informacja o podtrzymaniu wcześniejszej decyzji
o ustanowieniu kontyngentu. Następnie