Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 2 marca 2005 r.
|
| Sygn. akt Ts 29/04 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Weroniki i Andrzeja Borysiuków z 18 lutego 2004 r. zarzucono, iż art. 3 ust. 2 i 3 ustawy z dnia
29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. Nr 133, poz. 882 ze zm.) jest niezgodny z art. 77 ust. 2 w
związku z art. 45 oraz art. 175 ust. 1 Konstytucji.
Zdaniem skarżących zakwestionowana regulacja prawna wyposaża prezesa sądu rejonowego, przy którym działa komornik, w kompetencje
nadzorcze ze sfery władztwa administracyjnego. W zakresie tych kompetencji mieści się między innymi rozpatrywanie skarg na
bezczynność komornika powodującą przewlekłość postępowania egzekucyjnego. Skarżący uważają, iż w związku z treścią art. 3
ust. 2 i 3 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji, skargi takie rozpoznawane są w trybie nadzoru
administracyjnego i nie stanowią przedmiotu rozpoznania sądowego w trybie art. 767 kodeksu postępowania cywilnego.
Skarżący zarzucili, iż w praktyce prowadzi to do zamknięcia drogi sądowej dochodzenia naruszonych praw i wolności, a także
prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy przez sąd.
Skarżący wskazali, iż postanowieniem z 31 października 2003 r. Sąd Okręgowy w Opolu oddalił ich zażalenie na postanowienie
Sądu Rejonowego w Opolu z 4 czerwca 2003 r. (sygn. akt I Co 1194/00), odrzucające wniosek skarżących o podjęcie czynności
nadzorczych w związku z bezczynnością komornika. W uzasadnieniu wydanego postanowienia Sąd Okręgowy stwierdził, iż wniosek
skarżących nie może być podstawą podjęcia przez sąd czynności nadzorczych w rozumieniu art. 759 § 2 k.p.c., bowiem dotyczy
on oceny wykonania przez Prezesa Sądu Rejonowego w Opolu obowiązków nałożonych nań pismem Prezesa Sądu Okręgowego w Opolu
z 19 czerwca 2002 r., a dotyczących prawidłowego wykonania egzekucji na rzecz skarżących. Zdaniem Sądu Okręgowego w Opolu,
ocena tych działań należy do organów nadzorczych nad Prezesem