Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 9 grudnia 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 29/08 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 21 stycznia 2008 r. zakwestionowana została zgodność: (1) art. 185 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia
1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 115, poz. 741, ze zm.; dalej: u.g.n.), w brzmieniu nadanym kolejno przez:
art. 1 pkt 71 ustawy z dnia 7 stycznia 2000 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o zmianie innych ustaw
(Dz. U. Nr 6, poz. 70) oraz art. 1 pkt 123 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami
oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2004 r. Nr 141, poz. 1492); (2) art. 190 w związku z art. 198 u.g.n. w zakresie,
w jakim zobowiązują osoby fizyczne chcące ustanowić zarządcę nieruchomości do zawierania umów o zarząd nieruchomością lub
powierzania innych czynności stanowiących elementy umowy zarządu nieruchomością tylko licencjonowanym zarządcom – z art. 2,
art. 31 ust. 3 oraz art. 64 ust. 3 Konstytucji.
Skarżący wskazali, że kwestionowane przepisy bez uzasadnionej przyczyny ograniczają ich prawo własności, a ponadto zostały
sformułowane w sposób naruszający zasadę przyzwoitej legislacji (art. 2 Konstytucji).
Pismem z 30 marca 2008 r. pełnomocnik skarżących wniósł dodatkowo o uznanie powołanych wyżej przepisów u.g.n. – „w zakresie,
w jakim przepisy te nakładają na osoby fizyczne, chcące ustanowić zarządcę nieruchomości lub powierzyć innym osobom wykonywanie
jednostkowych czynności składających się na pojęcie zarządu nieruchomością, opisane w art. 185 ust. 1 u.g.n., obowiązek zawierania
umów tylko z licencjonowanym zarządcą i tym samym bez uzasadnionej przyczyny ograniczają ich prawo własności” – za niezgodne
z art. 2, art. 31 ust. 3 oraz art. 64 ust. 3 Konstytucji, z powodu naruszenia zasady przyzwoitej legislacji.
Postanowieniem z 20 lipca 2009 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Takie