Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 17 marca 2010 r.
|
| Sygn. akt Ts 290/08 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej nadanej w dniu 18 września 2008 r. skarżąca zarzuciła, że art. 3935 i art. 3937 § 2 w związku z art. 3933 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.)
w brzmieniu nadanym tym przepisom nowelizacjami z dnia 1 marca 1996 r. (Dz. U. Nr 43, poz. 189) i z dnia 24 maja 2000 r. (Dz.
U. Nr 48, poz. 554) są niezgodne z art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 i art. 2 Konstytucji.
Zdaniem skarżącej możliwość odrzucenia – bez wezwania do usunięcia braków – kasacji niespełniającej wymagań określonych w
art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c., narusza jej prawa wskazane w petitum skargi. W ocenie skarżącej termin do złożenia skargi konstytucyjnej, pomimo że ostateczne orzeczenie – w rozumieniu art.
79 ust. 1 Konstytucji – zostało doręczone skarżącej 12 lipca 2004 r., rozpoczął swój bieg 8 lipca 2008 r. Postanowieniem z
27 sierpnia 2009 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącej 4 września 2009 r.) Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze
konstytucyjnej dalszego biegu z uwagi na znaczne przekroczenie terminu jej wniesienia. Zażalenie na powyższe postanowienie
złożył 10 września 2009 r. pełnomocnik skarżącej. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i skierowanie sprawy do merytorycznego
rozpoznania. W uzasadnieniu zarzucił przyjęcie przez Trybunał błędnej wykładni art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997
r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK).