Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 27 czerwca 2014 r.
|
| Sygn. akt Ts 290/11 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 5 października 2011 r. skarżący zakwestionował zgodność art.
547 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.; dalej: k.p.k.) w zakresie,
w jakim pozbawia stronę prawa do wniesienia zażalenia na postanowienie sądu apelacyjnego lub Sądu Najwyższego oddalające wniosek
o wznowienie postępowania, a tym samym czyni to postępowanie jednoinstancyjnym, z art. 2, art. 32 ust. 1, art. 45 ust. 1,
art. 78 ust. 1, art. 176 ust. 1 oraz z art. 31 ust. 3 Konstytucji.
Wyrokiem Sądu Okręgowego w Białymstoku – III Wydział Karny z 19 września 2005 r. (sygn. akt III K 104/04) uznano skarżącego
za winnego popełnienia przestępstw, o których mowa w art. 148 § 1 k.k. i wymierzono mu karę dożywotniego pozbawienia wolności.
Sąd Apelacyjny w Białymstoku – II Wydział Karny wyrokiem z 28 kwietnia 2006 r. (sygn. akt II Ak 1/06) utrzymał w mocy zaskarżone
orzeczenie I instancji. Kasacje wniesione od powyższego rozstrzygnięcia zostały oddalone wyrokiem Sądu Najwyższego z 1 marca
2007 r. (sygn. akt III KK 493/06).
Po wydaniu prawomocnego wyroku w sprawie ujawniły się nowe istotne dowody, mogące – w ocenie skarżącego – podważyć zasadność
ustaleń dokonanych przez orzekające w jego sprawie sądy. Okoliczność ta skłoniła skarżącego do wystąpienia z wnioskiem do
Sądu Najwyższego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem. Postanowieniem z 24 sierpnia 2011 r. (sygn.
akt III KO 60/11) Sąd Najwyższy oddalił wniosek o wznowienie postępowania, wskazując na brak ustawowych przesłanek wynikających
z art. 540 § 1 pkt 2 lit. a k.p.k. Zgodnie z zaskarżonym przepisem na postanowienie w sprawie wznowienia postępowania wydane
przez sąd apelacyjny lub Sąd Najwyższy nie przysługuje zażalenie.
Zdaniem skarżącego ograniczenie możliwości wnoszenia