Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 26 września 2019 r.
|
| Sygn. akt Ts 291/07 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej z 3 grudnia 2007 r., wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 7 grudnia 2007 r. (data nadania), PKS
T. sp. z o.o. (dalej: skarżąca) zarzuciła, że art. 133 § 2a ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego
(ówcześnie: Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; obecnie: Dz. U. z 2018 r. poz. 1360, ze zm.; dalej: k.p.c.) jest niezgodny z art.
2, art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji.
Postanowieniem z 19 grudnia 2008 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Na powyższe
rozstrzygnięcie, 7 stycznia 2009 r. (data nadania), skarżąca wniosła zażalenie.
Trybunał nabrał wątpliwości co do autentyczności podpisu oraz pieczęci radcy prawnego G.K. widniejących pod tym pismem. Zaistniało
uzasadnione podejrzenie popełnienia czynu zabronionego, określonego w art. 270 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny
(ówcześnie: Dz. U. Nr 88, poz. 553, ze zm.; obecnie: Dz. U. z 2018 r. poz. 1600, ze zm.; dalej: k.k.), o czym Szef Biura Trybunału
Konstytucyjnego zawiadomił Prokuraturę Rejonową w T. pismem z 17 sierpnia 2009 r. (znak: S-076-10/09).
W tym stanie rzeczy, postanowieniem z 9 lutego 2010 r., Trybunał Konstytucyjny, na podstawie art. 177 § 1 pkt 4 k.p.c. w związku
z art. 20 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r.