Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 4 grudnia 2014 r.
|
| Sygn. akt Ts 291/12 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 26 listopada 2012 r. (data nadania) M.J. (dalej: skarżący),
reprezentowany przez adwokata z urzędu, zakwestionował zgodność art. 482 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania
karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.; dalej: k.p.k.) z art. 2 w związku z art. 45 ust. 1 oraz art. 176 ust. 1 Konstytucji.
Skarżący zarzucił, że zaskarżony przepis, dzięki zawartemu w nim sformułowaniu „[sąd] uzna”, umożliwia sądowi podejmowanie
arbitralnych decyzji. Jest on zatem sprzeczny z zasadami określonymi w art. 2, art. 45 ust. 1 i art. 176 ust. 1 Konstytucji,
tj. zasadą demokratycznego państwa prawnego i zasadą prawa do rozpoznania sprawy w dwóch instancjach przez niezależny i bezstronny
sąd.
Postanowieniem z 14 lutego 2013 r. (doręczonym pełnomocnikowi 19 lutego 2012 r.) Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego
biegu skardze konstytucyjnej. Zasadniczym powodem odmowy było przekroczenie terminu do wniesienia skargi. Skarżący nie uwzględnił
bowiem okresu, w którym wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w Katowicach (dalej: ORA w Katowicach) adwokat sporządzał
opinię o braku podstaw do wystąpienia ze skargą konstytucyjną. Ponadto Trybunał uznał, że zarzuty skargi są oczywiście bezzasadne.
W zażaleniu z 25 lutego 2013 r., sporządzonym przez pełnomocnika, skarżący w całości zaskarżył postanowienie Trybunału, zarzucając
naruszenie art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej:
ustawa o TK) oraz błąd w ustaleniach faktycznych prowadzący do uznania skargi za oczywiście bezzasadną. Skarżący wniósł o
uwzględnienie zażalenia i skierowanie sprawy do rozpoznania na rozprawie. Zdaniem skarżącego okres, w którym wyznaczony adwokat
sporządzał opinię o braku podstaw do wniesienia skargi konstytucyjnej, „nie powinien być wliczany do ogólnego terminu, w którym
skarga konstytucyjna powinna zostać