Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 8 grudnia 2014 r.
|
| Sygn. akt Ts 291/14 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 11 października 2014 r. Gmina Miasta Gdyni (dalej: skarżąca)
wystąpiła o zbadanie zgodności art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
(Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w zakresie, „w jakim pozbawia jednostkę samorządu terytorialnego legitymacji
skargowej w przypadku, gdy ustawa ustala kompetencję organu tej jednostki do rozpoznania sprawy administracyjnej w zakresie
interesu prawnego, w szczególności majątkowego tej jednostki, w charakterze organu administracji publicznej”, z art. 2, art.
7, art. 15 ust. 2, art. 16, art. 21 ust. 1, art. 32, art. 45 ust. 1, art. 64, art. 77 ust. 2, art. 165, art. 166 oraz art.
169 Konstytucji.
Skargę konstytucyjną wniesiono na tle następującego stanu faktycznego. Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2014 r. (sygn. akt
5622/12) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku uchyliło postanowienie Prezydenta Miasta Gdyni z 7 listopada 2012 r. (sygn.
MGZ.KP.72240-26/2010) o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie przekształcenia użytkowania wieczystego
we własność. Na powyższe orzeczenie Gmina Miasta Gdyni wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, który
odrzucił ją postanowieniem z 31 marca 2014 r. (sygn. akt. II SA/Gd 164/14). Powodem wydania tego orzeczenia było stwierdzenie,
że gmina nie była podmiotem uprawnionym do złożenia skargi. Skargę kasacyjną od tego rozstrzygnięcia oddalił Naczelny Sąd
Administracyjny postanowieniem z 2 lipca 2014 r. (sygn. akt I OSK 1498/14), doręczonym skarżącej 11 lipca 2014 r.
Zdaniem skarżącej pozbawienie gminy możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego w sprawie, w której w pierwszej
instancji rozstrzygał organ gminy, a która dotyczy interesu prawnego (w szczególności interesu majątkowego) tej gminy, narusza
wskazane w skardze wzorce kontroli. Przez to, że stanowi przewidziane w orzecznictwie, a nie w ustawie,