Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 19 marca 2013 r.
|
| Sygn. akt Ts 292/11 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 5 października 2011 r. Roman M. (dalej: skarżący) wniósł o zbadanie zgodności art. 156 § 2 ustawy
z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.; dalej: k.p.a.)
z art. 2, art. 7, art. 8, art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 w związku z art. 64 Konstytucji, w zakresie, w jakim w wyniku powszechnej,
jednolitej i utrwalonej wykładni, doszło do ukształtowania takiego rozumienia zakwestionowanego przepisu, zgodnie z którym
nie stwierdza się nieważności decyzji wydanej bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa, jeżeli decyzja ta wywołała
nieodwracalne skutki prawne. Skarżący wskazał, że brak stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej oznacza, że w obiegu
prawnym pozostaje decyzja wydana z rażącym naruszeniem prawa, co uniemożliwia dochodzenia w trybie postępowania cywilnego
przed właściwym sądem powszechnym uzgodnienia stanu prawnego nieruchomości ujawnionego w księdze wieczystej z rzeczywistym
stanem prawnym.
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 22 sierpnia 2012 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych
skargi konstytucyjnej przede wszystkim przez wskazanie konstytucyjnych praw lub wolności wyrażonych w art. 2, art. 7, art.
8, art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 w związku z art. 64 Konstytucji, oraz sposobu ich naruszenia przez art. 156 § 2 k.p.a.
W piśmie z 17 września 2012 r., skarżący odniósł się do zarządzenia w ten sposób, że powtórzył w zasadniczej części tezy zawarte
w skardze. Przedstawił również stanowisko w sprawie nieprawidłowej – w jego ocenie – wykładni art. 156 § 2 k.p.a. dokonywanej
przez sądy administracyjne.
Postanowieniem z 6 listopada 2012 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej skarżącego
z powodu niespełnienia wymogów formalnych. W skardze nie występował związek między zarzucanym naruszeniem praw konstytucyjnych,