Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 11 lutego 2014 r.
|
| Sygn. akt Ts 292/12 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 27 listopada 2012 r. J.B. (dalej: skarżący) wniósł o stwierdzenie niezgodności art. 160 § 1 ustawy
z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.; dalej: k.p.a.)
w zw. z art. 5 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr
162, poz. 1692; dalej: ustawa nowelizująca) z art. 77 ust. 1 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującym stanem faktycznym. Wyrokiem z 20 czerwca 2008 r. (sygn. akt
I C 422/06) Sąd Okręgowy w Warszawie – I Wydział Cywilny oddalił powództwo skarżącego i jego matki, uznawszy, że powodowie
nie udowodnili szkody w postaci rzeczywistej straty, natomiast żądanie odszkodowania za utracone korzyści nie ma podstawy
prawnej. Wyrok ten został uchylony przez Sąd Apelacyjny w Warszawie – I Wydział Cywilny wyrokiem z 28 kwietnia 2009 r. (sygn.
akt I ACa 45/09), a sprawa przekazana sądowi okręgowemu do ponownego rozpoznania. Sąd apelacyjny podzielił stanowisko sądu
okręgowego co do braku wykazania przez powodów szkody w postaci rzeczywistej straty, ale co do utraconych korzyści stwierdził,
że aprioryczne wykluczenie możliwości ich dochodzenia było nieprawidłowe. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Okręgowy w Warszawie
– I Wydział Cywilny kolejny raz oddalił