Postanowienie TK z dnia 18 grudnia 2013, sygn. Ts 292/13
Sygnatura
Ts 292/13
Data orzeczenia
Sąd
Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)
Rodzaj
Postanowienie
Teza
Trybunał Konstytucyjny odmówił rozpoznania skargi konstytucyjnej, uznając że zarzuty dotyczą głównie stosowania prawa, a nie konstytucyjności kwestionowanych przepisów, oraz że art. 32 Konstytucji nie może stanowić samodzielnego wzorca kontroli.
Istota
Przedsiębiorstwo Komunikacyjno-Spedycyjne Tychy Sp. z o.o. wniosło skargę konstytucyjną, kwestionującą § 12 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności radców prawnych, § 13 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz art. 117 § 3 k.p.c. Skarga dotyczyła odmowy ustanowienia pełnomocnika z urzędu…
📖jeszcze 100 słów
Pełna notatka w aplikacji QuickMap
Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 5 listopada 2013 r. Przedsiębiorstwo Komunikacyjno-Spedycyjne
Tychy Sp. z o.o. (dalej: skarżąca) wystąpiła o zbadanie zgodności: po pierwsze, § 12 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra
Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów
pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490; dalej: rozporządzenie w
sprawie opłat za czynności radców prawnych) i § 13 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002
r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej
z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461; dalej rozporządzenie w sprawie opłat za czynności adwokackie) z art. 45 ust. 1 Konstytucji;
po drugie, art. 117 § 3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 101; dalej:
k.p.c.) z art. 32 Konstytucji.
Zdaniem skarżącej ustanowienie w zaskarżonych rozporządzeniach wynagrodzenia za sporządzenie skargi konstytucyjnej na rażąco
niskim poziomie doprowadziło do naruszenia jej prawa do sądu. Sąd bowiem nie przyznał jej pełnomocnika z urzędu, uznawszy,
że może ona samodzielne ponieść koszt korzystania z pomocy pełnomocnika. Ponadto skarżąca stwierdziła, że art. 117 § 3 k.p.c.
bezpodstawnie różnicuje sytuację osób fizycznych i osób prawnych ubiegających się o ustanowienie dla nich pełnomocnika z urzędu
i tym samym narusza konstytucyjną zasadę równości.
Postanowieniem z 18 grudnia 2013 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W zakresie
badania zgodności § 12 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz § 13 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia
w sprawie opłat za czynności adwokackie z art. 45 ust.
📖jeszcze 1332 słowa
Przeczytaj pełną treść uzasadnienia
Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.