W sporządzonej przez pełnomocnika skarżącej skardze konstytucyjnej zakwestionowana została zgodność z Konstytucją art. 173
§ 1, art. 174 pkt 1 i 2 oraz art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
(Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Zaskarżonym przepisom p.p.s.a. skarżąca zarzuciła niezgodność z art.
77 ust. 2 w zw. z art. 78 w zw. z art. 176 ust. 1 oraz z art. 184 zd. 1 Konstytucji.
Postanowieniem z 19 października 2007 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W uzasadnieniu
tego orzeczenia stwierdził, że merytoryczne rozpatrzenie sformułowanych w skardze zarzutów stało się zbędne w obliczu już
dokonanej ich oceny. W wyroku z 20 września 2006 r. (SK 63/05, OTK ZU nr 8/A/2006, poz. 108), Trybunał Konstytucyjny, w pełnym
składzie, orzekł bowiem m.in., że art. 174 pkt 1 i 2 oraz art. 183 § 1 p.p.s.a. są zgodne z art. 45 ust. 1 w zw. z art. 2,
art. 7, art. 32 ust. 1, art. 77 ust. 2, art. 78 oraz art. 176 ust. 1 Konstytucji. W odniesieniu do zaskarżonego art. 173 §
1 p.p.s.a. Trybunał stwierdził natomiast, że przepis ten nie pozostawał w merytorycznym związku z treścią zarzutów sformułowanych
przez skarżącą. Z kolei wskazany w skardze art. 184 zd. 1 Konstytucji, nie jest – zdaniem Trybunału – unormowaniem, z którego
wynikałoby jakiekolwiek podmiotowe prawo skarżącej, podlegające ochronie za pomocą skargi konstytucyjnej.
Zażalenie na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu wniósł pełnomocnik
skarżącej. Podniesiono w nim, że okoliczność wydania przez Trybunał wyroku w sprawie SK 63/05 nie może wpływać na ocenę przesłanek
dopuszczalności merytorycznego rozpoznania niniejszej skargi konstytucyjnej. W szczególności skarżąca wskazała na rażącą obrazę