Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 20 października 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 295/08 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 25 września 2008 r. skarżący zarzucił niezgodność art. 86 § 1 w związku z art. 87 ustawy z dnia
30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.)
w zakresie, w jakim pozbawia stronę, która bez własnej winy nie dotrzymała terminu czynności sądowej, zwłaszcza w postaci
wniesienia środka zaskarżenia, prawa do przywrócenia należnego ustawowo terminu, z art. 2, art. 7, art. 32 ust. 1, art. 78
Konstytucji. Skarżący kwestionuje monopol sądów na przyznawanie prawa pomocy, a ponadto domaga się, aby ustalenia strony postępowania
z jej pełnomocnikiem były wiążące dla sądów.
Postanowieniem z 7 lipca 2009 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Takie rozstrzygnięcie
spowodowane było wadliwym określeniem przedmiotu skargi oraz brakiem związku pomiędzy kwestionowaną regulacją a ostatecznym
rozstrzygnięciem o prawach i wolnościach skarżącego.
Pełnomocnik skarżącego wniósł na powyższe postanowienie zażalenie. Zarzucił w nim: (1) obrazę art. 79 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej
Polskiej, przez niezasadne uznanie, że art. 86 § 1 p.p.s.a. nie był bezpośrednią normą prawną, na podstawie której ostatecznie
orzeczono o wolnościach i prawach skarżącego, (2) obrazę art. 31 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, przez ewentualne
uzależnienie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej w odniesieniu do art. 87 § 1 i 4 p.p.s.a. „od wybrania innego wariantu
postępowania, nielogicznego i niepraktykowanego w innych postępowaniach dotyczących przepisów o analogicznej treści”, a także
(3) obrazę art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej tj. naruszenie zasady lojalnego postępowania władzy publicznej wobec
obywatela przez „zaniechanie Trybunału Konstytucyjnego ze skorzystania z instytucji sygnalizacji”.