Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 1 października 2014 r.
|
| Sygn. akt Ts 295/13 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 8 listopada 2013 r. (data nadania) M.J. (dalej: skarżący)
zakwestionował zgodność art. 124 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555 ze
zm.; dalej: k.p.k.), w brzmieniu nadanym przez ustawę z dnia 12 czerwca 2003 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. z 2008 r. Nr 189,
poz. 1159, ze zm.), z art. 45 ust. 1 Konstytucji.
Skargę konstytucyjną wniesiono na podstawie następującego stanu faktycznego. Postanowieniem z 23 października 2012 r. (sygn.
akt VIII W 1286/11) Sąd Rejonowy Katowice-Zachód w Katowicach – VIII Wydział Karny odmówił skarżącemu przywrócenia terminu
zawitego do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu Rejonowego Katowice-Zachód w Katowicach z 10 października
2012 r. (sygn. akt VIII 1286/11). W uzasadnieniu sąd stwierdził, że przekroczenie terminu nastąpiło z przyczyn zawinionych
przez ukaranego. Po rozpoznaniu zażalenia na powyższe orzeczenie Sąd Okręgowy w Katowicach utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie
postanowieniem z 19 grudnia 2012 r. (sygn. akt VI Kz 428/12). W posiedzeniu, na którym wydano to postanowienie, uczestniczył
skarżący.
Z odmową przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku skarżący wiąże naruszenie prawa do sądu,
o którym mowa w art. 45 ust. 1 Konstytucji. W chwili wydania wyroku z 10 października 2012 r. skarżący znajdował się poza
terytorium RP, w kraju, w którym nie było polskiego urzędu konsularnego, gdzie – zgodnie z brzmieniem zaskarżonego przepisu
– mógłby złożyć pismo procesowe. Co oczywiste, skarżący nie mógł też złożyć pisma w polskiej placówce pocztowej. Jego zdaniem
zaskarżony przepis wskazujący na możliwość złożenia pism w polskich placówkach pocztowych lub polskich urzędach konsularnych