Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 22 października 2014 r.
|
| Sygn. akt Ts 297/12 |
Uzasadnienie:
1. W sporządzonej przez adwokata skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 30 listopada 2012 r. (data
nadania), G. G.-J. (dalej: skarżąca) zarzuciła niezgodność art. 292 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania
karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.; dalej: k.p.k.) z art. 64 i art. 21, art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 oraz art. 45 ust.
1 Konstytucji.
Zdaniem skarżącej zakwestionowany przepis – „w zakresie, w jakim przyznaje organowi procesowemu postępowania karnego uprawnienie
do zabezpieczenia przyszłych i niepewnych roszczeń Skarbu Państwa w postaci ustanowienia zakazu zbywania i obciążania nieruchomości,
które w sposób bezpośredni wpływa na wymagalne i pewne prawa rzeczowe osób trzecich, niebędących stronami postępowania karnego,
w tym prawo własności i ograniczone prawa rzeczowe w stosunku do tej nieruchomości, czyniąc faktycznie niemożliwym ich ochronę
i dochodzenie w sposób prawem przewidziany oraz tworząc uprzywilejowaną pozycję roszczeń Skarbu Państwa w stosunku do praw
podmiotów prywatnych” – narusza „zasadę ochrony własności sensu largissimo” (art. 64 i art. 21 Konstytucji), zasadę proporcjonalności (art. 31 ust. 3 Konstytucji), zasadę równości wobec prawa (art.
32 ust. 1 Konstytucji) oraz prawo do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji).
2. Postanowieniem z 28 lutego 2014 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej: w zakresie
badania zgodności art. 292 § 2 k.p.k. z art. 21 ust. 2, art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji z powodu
niedopuszczalności orzekania (art. 39 ust. 1 pkt 1 in fine oraz art. 36 ust. 3 w związku z art. 49 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym, Dz. U. Nr 102, poz. 643,
ze zm.; dalej: ustawa o TK), a w zakresie badania zgodności zaskarżonego