Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 2 lipca 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 298/07 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 11 grudnia 2007 r. wniesiono o stwierdzenie niezgodności art. 55 § 1, art. 330 oraz art. 306 §
1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.; dalej: k.p.k.) z art. 2,
art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1, art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2, art. 78 i art. 176 ust. 1 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została złożona w oparciu o następujący stan faktyczny. Postanowieniem z 26 lipca 2006 r. prokurator
Prokuratury Rejonowej del. do Prokuratury Okręgowej w Rzeszowie odmówił wszczęcia śledztwa (sygn. akt V Ds. 15/06). Postanowieniem
z 12 września 2006 r. prokurator Prokuratury Okręgowej del. do Prokuratury Apelacyjnej w Rzeszowie uchylił powyższe postanowienie
i zlecił jego uzupełnienie (sygn. akt Dsn 49/06/Rz). Postanowieniem z 17 października 2006 r. prokurator Prokuratury Rejonowej
del. do Prokuratury Okręgowej w Rzeszowie (sygn. akt V Ds. 24/06) umorzył śledztwo. Pismem z 24 listopada 2006 r. Prokurator
Prokuratury Okręgowej del. do Prokuratury Apelacyjnej w Rzeszowie (sygn. akt Dsn 49/06/Rz) nie przychylił się do zażalenia
na powyższe postanowienie i przekazał je do sądu. Postanowieniem z 28 sierpnia 2007 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia
– II Wydział Karny (sygn. akt II Kp 3054/06) nie uwzględnił zażalenia i utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Skarżący zarzucił w skardze konstytucyjnej, że zaskarżone przepisy art. 55 § 1, art. 330 oraz art. 306 § 1 k.p.k., w brzmieniu
nadanym po 11 lipca 2007 r., w zakresie, w jakim w razie utrzymania zaskarżonego postanowienia, ograniczają pokrzywdzonemu
możliwość samodzielnego wniesienia aktu oskarżenia, o którym mowa w art. 55 § 1 k.p.k., tylko do sytuacji, w których sąd w
ramach czynności kontrolnych choć raz uchyli postanowienie o umorzeniu lub odmowie wszczęcia