Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 22 października 2015 r.
|
| Sygn. akt Ts 298/14 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 17 października 2014 r. J.S. (dalej: skarżący) zakwestionował zgodność art. 106 § 3 w zw. z art.
133 § 1 i art. 134 § 1, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 174 pkt 2, art. 184, art. 185 § 1 i art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia
2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w zakresie,
w jakim przepisy te uniemożliwiają przeprowadzenie przed sądami administracyjnymi innych dowodów niż dowody z dokumentów,
z art. 45 ust. 1 w zw. z art. 175 ust. 1 i art. 176 ust. 2 oraz art. 184 Konstytucji.
Postanowieniem z 23 kwietnia 2015 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej na podstawie
art. 79 ust. 1 Konstytucji oraz art. 49 w zw. z art. 47 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym
(Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK). Trybunał uznał, że art. 133 § 1 i art. 134 § 1, art. 145 § 1 pkt 1
lit. c, art. 174 pkt 2, art. 184, art. 185 § 1 i art. 193 p.p.s.a. nie były przez sąd stosowane w sprawie skarżącego w postępowaniu
dowodowym; w konsekwencji kwestionowanie ich konstytucyjności w analizowanej sprawie było nieprawidłowe. Ponadto skarżący
nie wykazał, w jaki sposób kwestionowany art. 106 § 3 p.p.s.a. naruszył prawa skarżącego.
W zażaleniu na to postanowienie skarżący zarzucił Trybunałowi, że bezzasadnie odmówił nadania skardze dalszego biegu. Skarżący
podkreślił, że nie żądał abstrakcyjnej kontroli art. 106 § 3 p.p.s.a. Jego zdaniem Trybunał błędnie uznał, że brak możliwości
przeprowadzenia pełnego postępowania dowodowego nie narusza konstytucyjnego prawa do