Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 6 maja 2002 r.
|
| Sygn. akt Ts 3/02 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 8 stycznia 2002 r. pełnomocnik skarżącego – Andrzeja Ostrowskiego, zakwestionował zgodność art.
23 ust. 1 pkt 2 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP (dalej: ustawa) z art. 2, art. 32 i art. 75 Konstytucji RP. Zaskarżonemu
przepisowi ustawy zarzucił, że zastrzegając zachowanie prawa do kwatery wojskowej wyłącznie przez tych żołnierzy zawodowych,
którzy nabyli uprawnienie do wojskowej renty inwalidzkiej z tytułu inwalidztwa pozostającego w związku ze służbą wojskową,
prowadzi do naruszenia zasad sprawiedliwości społecznej i równego traktowania wobec prawa. Ponadto – zdaniem pełnomocnika
– takie unormowanie stoi w sprzeczności z deklarowaną w art. 75 Konstytucji zasadą zaspokajania potrzeb mieszkaniowych obywateli.
Skarga sformułowana została w oparciu o następujący stan faktyczny. Decyzją nr 53/01 Dyrektor Oddziału Terenowego Wojskowej
Agencji Mieszkaniowej w Słupsku z 14 maja 2001 r. stwierdził, że skarżący nie zachował uprawnień do osobnej kwatery stałej.
W uzasadnieniu decyzji podniesiono, że skarżący posiada uprawnienia do wojskowej renty inwalidzkiej, jednakże bez związku
ze służbą wojskową. Powyższe rozstrzygnięcie zostało utrzymane w mocy decyzją nr OR ZGM 40-8-1/01 Dyrektora Oddziału Terenowego
Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w Gdyni z 5 lipca 2001 r.
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 21 lutego 2002 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków
formalnych skargi konstytucyjnej poprzez sprecyzowanie, jakie konstytucyjne wolności lub prawa i w jaki sposób – zdaniem skarżącego
zostały naruszone przez zaskarżony przepis ustawy oraz przez wskazanie, czy skarżący wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego
od decyzji z 5