Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 7 lutego 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 3/11 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 30 grudnia 2010 r. Andrzej S. (dalej: skarżący) zarzucił, że art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach
i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 95, poz. 613, ze zm.; dalej: ustawa podatkowa) w brzmieniu wprowadzonym ustawą z
dnia 30 października 2002 r. – o zmianie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.
U. Nr 200, poz. 1683) jest niezgodny z art. 2 oraz art. 32 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującym stanem faktycznym i prawnym. Decyzją z 22 października 2007
r. Wójt Gminy Rędziny (nr 4717/2007) określił skarżącemu podatek od nieruchomości za rok 2007. Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe
Kolegium Odwoławcze decyzją z 25 stycznia 2008 r. (nr SKO.0812/I/5/542/2007) utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z 22 września 2008 r. (sygn. akt I SA/GI 242/08) oddalił skargę skarżącego, a Naczelny
Sąd Administracyjny wyrokiem z 26 sierpnia 2010 r. (sygn. akt II FSK 609/09) uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał
sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu.
W ocenie skarżącego kwestionowany przepis narusza Konstytucję w zakresie, w jakim „uzależnia przyjęcie związku gruntów, budynków
i budowli z prowadzeniem działalności gospodarczej wyłącznie od faktu posiadania gruntów, budynków i budowli przez przedsiębiorcę
lub inny podmiot prowadzący działalność gospodarczą”. W przekonaniu skarżącego art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy podatkowej narusza
zasadę równego traktowania przez władze publiczne, jak również zakaz dyskryminacji w życiu gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny
(art. 32 Konstytucji). Jego zdaniem kwestionowana regulacja w zakresie, w jakim „pozostawia organom podatkowym swobodę w dowolnej
jego interpretacji i wykładni, jest niezgodna z art. 2 Konstytucji statuującym zasadę państwa prawnego i sprawiedliwości społecznej,