Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 15 października 2014 r.
|
| Sygn. akt Ts 3/14 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 30 grudnia 2013 r. W.O. (dalej: skarżący) zakwestionował
zgodność art. 79 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2010
r. Nr 90, poz. 594, ze zm.; dalej: u.k.s.c.) z art. 2 w zw. z art. 31 ust. 3 i w zw. z art. 45 ust. 1 Konstytucji.
Postanowieniem z 25 czerwca 2014 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, stwierdziwszy,
że nie spełnia ona przesłanki określonej w art. 79 ust. 1 Konstytucji w zw. z art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997
r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK). Skarżący nie przedstawił wydanego na
podstawie zaskarżonego przepisu ostatecznego orzeczenia o przysługujących mu prawach lub wolnościach konstytucyjnych, których
naruszenie zarzuca w skardze. Trybunał ustalił bowiem, że podstawą wydania przez Sąd Okręgowy w Przemyślu – Wydział I Cywilny
(dalej: Sąd Okręgowy w Przemyślu) postanowienia z 25 września 2013 r. (sygn. akt I Ca 261/12) – z którym skarżący wiąże naruszenie
praw i wolności konstytucyjnych – było uznanie wniosku skarżącego o zwrot opłaty sądowej od apelacji za spóźniony. Powołując
się na swoje dotychczasowe orzecznictwo, Trybunał podkreślił, że skarga konstytucyjna „nie może być wykorzystywana jako instrument
służący korygowaniu zaniedbań, popełnionych w postępowaniu poprzedzającym jej wniesienie”.
W zażaleniu na to postanowienie skarżący stwierdził, że Trybunał błędnie przyjął, jakoby skarżący mógł w terminie dwóch tygodni
złożyć wniosek o uzupełnienie wyroku Sądu Okręgowego w Przemyślu z 8 listopada 2012 r. (sygn. akt I Ca 261/12). Skarżący zaznaczył,
że postanowieniem z 26 czerwca 2013 r. Sąd Okręgowy w Przemyślu oddalił (a nie odrzucił) jego wniosek o zwrot