Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 25 czerwca 2024 r.
|
| Sygn. akt Ts 3/23 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 30 grudnia 2022 r. (data nadania) M.G. (dalej: skarżący),
reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu, wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia, na tle
następującego stanu faktycznego.
1. Skarżący, w piśmie z 31 sierpnia 2022 r., na podstawie art. 114 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy
(Dz. U. z 2021 r. poz. 53, ze zm.; dalej: k.k.w.), zwrócił się do Dyrektora Aresztu Śledczego w G. o przyznanie mu zapomogi
w wysokości do 1/10 przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia. W uzasadnieniu pisma skarżący podniósł, że „zgodnie z art. 114
KKW Dyrektor ZK/AŚ może przyznać miesięczną zapomogę w wysokości do 1/10 przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia skazanemu,
który nie ma możliwości zarobkowania oraz nie posiada niezbędnych środków materialnych. W moim wypadku Dyrektor AŚ G. odmówił
mi zatrudnienia odpłatnego zatem nie mam możliwości zarobkowania, nie posiadam również żadnych środków materialnych na wypisie,
od dłuższego czasu nie otrzymuje żadnych paczek od osób bliskich. Spełniam zatem wymagania formalne określone w przepisie
art. 114 KKW”.
2. Dyrektor Aresztu Śledczego w G. 5 września 2022 r. wydał w sprawie decyzję odmowną.
3. Skarżący 7 września 2022 r. złożył skargę na decyzję Dyrektora Aresztu Śledczego w G.
4. W ramach przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego, w piśmie z 14 września 2022 r. zatytułowanym „Sprawozdanie z czynności
wyjaśniających przeprowadzonych w sprawie skargi osadzonego [skarżącego] z dnia 07.09.2022 r.” podano, że „1) art. 114 k.k.w.
pozostawia decyzję o przyznaniu zapomogi dyrektorowi jednostki penitencjarnej, a co za tym idzie ma ona charakter uznaniowy
i jest uzależniona od posiadania środków na ten cel”.
5. Sąd Okręgowy w G. Wydział VII Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych, po rozpoznaniu sprawy, postanowieniem
z 30 września 2022 r. (sygn. akt