Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 7 listopada 2001 r.
|
| Sygn. akt Ts 30/01 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Tadeusza W. zarzucono, iż art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym w 1997 r. (tekst jednolity z 1993 r. Dz.U. Nr 90, poz. 416 ze zm.) jest niezgodny
z art. 32 ust. 1 i art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Zdaniem skarżącego, naruszenie jego praw konstytucyjnych polega na uniemożliwieniu skarżącemu odliczenia od dochodu wydatków
poniesionych na nabycie prawa użytkowania wieczystego działki przeznaczonej pod budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego
z przeznaczeniem znajdujących się w nim lokali na wynajem. Decyzją Urzędu Skarbowego Wrocław-Śródmieście Nr PD II /822/PIT
–30/221/A/39/97/99 z 13 kwietnia 1999 r., określona została, w stosunku do skarżącego, wysokość należnego podatku dochodowego
od osób fizycznych za rok 1997, zaległości podatkowej oraz odsetek za zwłokę od zaległości podatkowej, obliczonej na dzień
wydania decyzji. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż przy wymiarze podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 1997 nie
uwzględniono, jako odliczenia od dochodu, wydatku poniesionego na zakup prawa wieczystego użytkowania działki, bowiem wydatek
dokonany przez podatnika nie spełnia wymogu przepisu art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy (budowa własnego lub stanowiącego współwłasność
budynku mieszkalnego wielorodzinnego z przeznaczeniem znajdujących się w nim co najmniej pięciu lokali mieszkalnych na wynajem
oraz wydatki na zakup działki pod budowę tego budynku), pomijając okoliczność, iż z aktu notarialnego nie wynika, iż teren
ten jest przeznaczony na budownictwo mieszkaniowe wielorodzinne. Na skutek odwołania od ww. decyzji, Izba Skarbowa we Wrocławiu,
decyzją Nr PD II 824/79/99 z 30 czerwca 1999 r. utrzymała w mocy decyzję organu pierwszej instancji, podkreślając m.in., iż
przepisy podatkowe w zakresie ulg i zwolnień należy rozumieć wprost i wszelkiego rodzaju rozszerzająca interpretacja w tym
zakresie jest niedopuszczalna. W przepisach podatkowych wyraźnie powiązano prawo do