W skardze konstytucyjnej z 22 lutego 2005 r., wniesiono o stwierdzenie niezgodności rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości
z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej
pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.); ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania
cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.); rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 grudnia 1996 r. w sprawie określenia
wysokości wpisów w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 154, poz. 753 ze zm.) z art. 45 ust.1 oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej
Polskiej.
Skarga konstytucyjna została oparta na następującym stanie faktycznym. Skarżąca Anna Krzymowska wniosła do Sądu Rejonowego
w Mińsku Mazowieckim pozew przeciwko PZU S.A. – VI Inspektoratowi w Warszawie. W związku z wycofaniem pozwu na rozprawie 8
kwietnia 2004 r. Sąd Rejonowy w Mińsku Mazowieckim – Wydział I Cywilny postanowieniem z 25 maja 2004 r. zasądził od skarżącej
na rzecz pozwanej koszty zastępstwa procesowego. Postanowieniem z 20 grudnia 2004 r. Sąd Rejonowy w Mińsku Mazowieckim – Wydział
I Cywilny odrzucił wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z 25 maja 2004 r. Jak
wynika z treści postanowienia z 20 grudnia 2004 r. podstawą odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu było wcześniejsze prawomocne
orzeczenie w przedmiocie wniosku, postanowieniem z 23 września 2004 r., nie załączonym jednak przez skarżącą, mimo wezwania
do akt niniejszej sprawy.
Skarżąca domaga się w skardze konstytucyjnej ukształtowania prawa poprzez dokonanie zmian w treści rozporządzenia Ministra
Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów
nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez zwolnienie powoda z kosztów zastępstwa procesowego strony przeciwnej
w