Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 23 stycznia 2008 r.
|
| Sygn. akt Ts 30/07 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 13 lutego 2007 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o stwierdzenie
niezgodności art. 110 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U.
z 2004 r. Nr 39, poz. 353, ze zm.) z art. 2, art. 32 oraz art. 67 Konstytucji.
Podstawy do wniesienia skargi konstytucyjnej upatruje skarżący w wydaniu w jego sprawie następujących rozstrzygnięć: decyzji
Zakładu Ubezpieczeń Społecznych – Oddział w Grudziądzu z 28 maja 2004 r. (znak 775182/10/EW90), odmawiającej przeliczenia
emerytury w oparciu o aktualną kwotę bazową; wyroku Sądu Okręgowego w Toruniu z 9 marca 2005 r. (VU 4221/2004), którym oddalono
odwołanie wniesione od wskazanej powyżej decyzji oraz wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku – III Wydział Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych z 3 października 2006 r. (sygn. akt III Aua 1483/05) oddalającego apelację wniesioną od rozstrzygnięcia sądu okręgowego.
Z wydaniem wskazanych powyżej rozstrzygnięć wiąże skarżący naruszenie prawa do zabezpieczenia społecznego – ze względu na
osiągnięcie przez skarżącego wieku emerytalnego, zasady równości oraz zasady sprawiedliwości społecznej. Naruszenia wskazanych
powyżej zasad upatruje skarżący w – wynikającym z treści zaskarżonego przepisu – ograniczeniu możliwości ponownego przeliczenia
emerytury w oparciu o aktualną kwotę bazową tylko do przypadków, w których rozpoczęto pracę po otrzymaniu prawa do świadczenia
i tylko wówczas, gdy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest wyższy od poprzednio obliczonego.
W uzasadnieniu stawianych zarzutów skarżący wskazuje na istniejącą w obowiązującym systemie emerytalnym niespójność, polegającą
na niewielkim wpływie waloryzacji emerytury na jej wysokość – w porównaniu do wysokości emerytur nowo przyznanych – która
to niespójność jest dyktowana wzrostem kwoty bazowej. Powoduje to, iż osoby, które później otrzymały świadczenia są w dużo
korzystniejszej sytuacji od osób, którym te uprawnienia przyznano wcześniej. Oznacza to, iż kryterium różnicującym wysokość