W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 17 lutego 2017 r. (data nadania) G.T. (dalej: skarżący) wystąpił
o stwierdzenie, że § 13 ust. 2 pkt 9 w związku z § 32 ust. 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej
z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności (Dz. U. z 2015 r. poz. 1110;
dalej: rozporządzenie o niepełnosprawności) w zakresie, w jakim „przewiduje obligatoryjne zamieszczenie symbolu przyczyny
niepełnosprawności, a w konsekwencji rodzaju choroby, w szczególności choroby psychicznej, jako przyczyny niepełnosprawności
w orzeczeniu o stopniu niepełnosprawności”, jest niezgodny z art. 47 w związku z art. 51 ust. 1, ust. 2 i ust. 5 i w związku
z art. 31 ust. 3 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą. Orzeczeniem z maja 2015 r. Wojewódzki Zespół do Spraw
Orzekania o Niepełnosprawności w L. utrzymał w mocy orzeczenie Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności
w L. z kwietnia 2015 r., w którym skarżący został zaliczony do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności z symbolem niepełnosprawności
02-P (choroby psychiczne). Od powyższego rozstrzygnięcia skarżący wniósł odwołanie. Zażądał w nim wydania orzeczenia ze zmienionym
symbolem przyczyny niepełnosprawności z „02-P” na symbol „12-C” (całościowe zaburzenia rozwojowe) oraz wydania orzeczenia
bez symbolu. Skarżący wniósł także o skierowanie pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego co do zgodności § 13 ust. 2
pkt 9 rozporządzenia o niepełnosprawności z art. 2, art. 47 i art. 51 ust. 1 Konstytucji oraz ze wskazanymi w odwołaniu aktami
prawa międzynarodowego. Wyrokiem z maja 2016 r. Sąd Rejonowy w L. (dalej: Sąd Rejonowy w L.) oddalił odwołanie. Zdaniem tego
sądu § 13 ust. 2 pkt 9 rozporządzenia o niepełnosprawności nie narusza wskazanych przez skarżącego postanowień Konstytucji
oraz przepisów aktów prawa międzynarodowego. Wyrokiem z października 2016 r. Sąd Okręgowy w L. (dalej: Sąd Okręgowy w L.)