Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 2 czerwca 2020 r.
|
| Sygn. akt Ts 30/19 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 13 lutego 2019 r. (data nadania) M.J. (dalej: skarżący),
reprezentowany przez radcę prawnego ustanowionego pełnomocnikiem z wyboru, zakwestionował zgodność art. 98 § 2 ustawy z dnia
17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1460, ze zm.) oraz § 2 rozporządzenia Ministra
Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. poz. 1800) z art. 64 ust. 2
w związku z art. 45 ust. 1 oraz z art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Postanowieniem z 19 listopada 2019 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze dalszego biegu. Postanowienie doręczono
pełnomocnikowi skarżącego 25 listopada 2019 r. Pismem z 27 listopada 2019 r. (data nadania), skarżący wniósł na to postanowienie
zażalenie, domagając się nadania skardze dalszego biegu w zakresie niezgodności § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości
z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. poz. 1800; dalej: rozporządzenie) z art. 64
ust. 2 w związku z art. 45 ust. 1 oraz z art. 45 ust. 1 Konstytucji.
Treść kwestionowanego § 2 pkt 1 rozporządzenia jest następująca: „Stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy:
do 500 zł – 90 zł”.
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:
1. Zgodnie z art. 61 ust. 5 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym
(Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p. TK), skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na postanowienie Trybunału
Konstytucyjnego o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Trybunał w składzie trzech sędziów rozpatruje zażalenie
na posiedzeniu niejawnym (art. 37 ust. 1 pkt 3 lit. c w związku z art. 61 ust. 5-8 u.o.t.p. TK).