W skardze konstytucyjnej […] z o.o. (dalej: skarżąca), reprezentowanej przez pełnomocników z wyboru, złożonej 30 stycznia
2023 r. (data nadania), zakwestionowano zgodność art. 106a ust. 3a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (Dz.
U. z 2022 r. poz. 2324, ze zm.) z art. 2 oraz art. 64 ust. 1 i 2 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji, ewentualnie zgodność
art. 106a ust. 3a tej ustawy w zakresie, w jakim: a) pozwala prokuratorowi na dokonanie blokady środków na rachunku bankowym
na podstawie przesłanki „wykorzystywania działalności banku dla celów mających związek z przestępstwem lub przestępstwem skarbowym”;
b) nie formułuje kryteriów branych pod uwagę przez prokuratora przy określaniu zakresu, sposobu i terminu wstrzymania transakcji
lub blokady środków na rachunku bankowym; c) uprawnia do dokonania blokady środków na rachunku bankowym w nielimitowanej wysokości,
na okres do 6 miesięcy – z art. 2 oraz art. 64 ust. 1 i 2 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji.
Postanowieniem z 19 lipca 2023 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu na podstawie
art. 61 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym
(Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK). Skarżąca, mimo wezwania, nie usunęła bowiem braków formalnych skargi konstytucyjnej
w części dotyczącej doręczenia czterech, poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii postanowienia Prokuratury Okręgowej
w S. z 29 września 2022 r. ([…]). Trybunał przypomniał, iż załączone do skargi rozstrzygnięcia, o których mowa w art. 53 ust.
2 pkt 2 u.o.t.p.TK, stanowią dla Trybunału podstawę do (istotnej z perspektywy abstrakcyjno-konkretnego charakteru skargi)
oceny wskazanego w niej sposobu naruszenia konstytucyjnych wolności lub praw skarżącego w sprawie, której skarga konstytucyjna
dotyczy (art. 53 ust.