Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 27 kwietnia 2010 r.
|
| Sygn. akt Ts 300/08 |
Uzasadnienie:
W sporządzonej przez pełnomocnika skarżącego skardze konstytucyjnej zakwestionowana została zgodność z Konstytucją przepisów
ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908, ze zm.; dalej: p.r.d.) oraz
rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 października 2005 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień
przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów (Dz. U. Nr 217, poz. 1834, ze zm.; dalej: rozporządzenie). W szczególności
skarżący zarzucił, że § 31 ust. 8 rozporządzenia w zw. z art. 112 ust. 2 pkt 2 p.r.d. są niezgodne z art. 77 ust. 2 oraz art.
78 Konstytucji „z uwagi na niezapewnienie reformatoryjnego prawa do odwołania od decyzji o przyznaniu bądź odmowie przyznania
uprawnień do kierowania pojazdami oraz prawa do rozpatrzenia sprawy przez niezawisły i bezstronny sąd”. Wobec § 21 ust. 6
rozporządzenia w zw. z art. 112 ust. 2 pkt 2 p.r.d. skarżący sformułował zarzut niezgodności z art. 45 ust. 1 w zw. z art.
2 Konstytucji „z uwagi na fakt, iż zamyka drogę do rozpatrzenia sprawy, przez przyjęcie formalnej teorii dowodów i wykluczenie
innych środków dowodowych poza nagraniem”. Natomiast wobec art. 112 ust. 2 pkt 2 p.r.d. skarżący skierował zarzut niezgodności
z art. 45 ust. 1 oraz art. 78 w zw. z art. 2 Konstytucji, która polegać ma „na niezapewnieniu merytorycznej kontroli instancyjnej
rozstrzygnięć wydawanych przez organ nadzorowany oraz brak możliwości kontroli rozstrzygnięć wydawanych w jego trybie przez
sąd”.
Postanowieniem Trybunału Konstytucyjnego z 23 lipca 2009 r. odmówiono nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W uzasadnieniu
tego rozstrzygnięcia Trybunał wskazał, że skarżący nie dołączył do skargi konstytucyjnej ostatecznego orzeczenia, które wydane
byłoby na podstawie kwestionowanych w skardze przepisów, a jednocześnie naruszało konstytucyjne prawa i wolności skarżącego
określone w skardze jako jej