Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 1 kwietnia 2014 r.
|
| Sygn. akt Ts 300/13 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 21 listopada 2013 r. MKS Sp. z o.o. (dalej: skarżąca) wystąpiła o zbadanie zgodności art. 117 §
3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) z art.
32 ust. 1 i art. 45 ust. 1 Konstytucji w związku z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym
(Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK).
W przekonaniu skarżącej zakwestionowany w skardze art. 117 § 3 k.p.c. narusza wyrażoną w art. 32 ust. 1 Konstytucji zasadę
równości, gdyż ustanawia dla podmiotów – jej zdaniem podobnych (niezwolnionych od kosztów sądowych osób fizycznych i osób
prawnych oraz podmiotów, którym przepis szczególny przyznaje zdolność sądową) – różne kryteria przyznawania adwokata lub radcy
prawnego z urzędu. Jak twierdzi skarżąca, przepis ten „istotnie ogranicza” podmiotom takim jak ona, prawo do ustanowienia
pełnomocnika z urzędu w celu sporządzenia skargi konstytucyjnej, tj. narusza prawa wyrażone w art. 45 ust. 1 Konstytucji w
związku z art. 48 ust. 1 ustawy o TK.
Postanowieniem z 14 stycznia 2014 r. (doręczonym 23 stycznia 2014 r.) Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu
skardze konstytucyjnej, ustaliwszy, że skarżąca wniosła ją z przekroczeniem terminu określonego w art. 46 ust. 1 ustawy o
TK. Trybunał stwierdził także, że w odniesieniu do podmiotów, o których mowa w zakwestionowanym przepisie (tj. osób prawnych
lub innych jednostek organizacyjnych mających zdolność sądową), nie jest możliwe określenie katalogu wymaganych dokumentów.
W tym zakresie zarzuty sformułowane w skardze Trybunał uznał za oczywiście bezzasadne. Trybunał ustalił ponadto, że skarżąca
porównuje sytuację prawną osób fizycznych z sytuacją osób prawnych, a zatem podmiotów, które nie mają wspólnej istotnej cechy
uzasadniającej ich