Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 8 listopada 2011 r.
|
| Sygn. akt Ts 303/10 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 16 listopada 2010 r. skarżący – Andrzej M. – zarzucił niezgodność
art. 10 ust. 1 pkt 9, art. 20 ust. 1 i 3 oraz art. 30 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, ze zm.; dalej: ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych) z art. 2,
art. 7, art. 84 oraz art. 217 Konstytucji.
Postanowieniem z 20 lipca 2011 r. Trybunał Konstytucyjny – na podstawie art. 47 ust. 1 w związku z art. 49 w związku z art.
36 ust. 3 oraz art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643,
ze zm.; dalej: ustawa o TK) – odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
Trybunał uznał, że skarżący podstawą wniesionej skargi konstytucyjnej uczynił przepisy Konstytucji, z których nie wynikają
ani prawa podmiotowe, ani wolności człowieka i obywatela. Skarżący nie przedstawił bowiem w uzasadnieniu skargi, w jaki sposób
prawa lub wolności wywodzone przez niego z powołanych wzorców konstytucyjnych zostały naruszone przez zaskarżone przepisy.
Wobec powyższego Trybunał stwierdził, że nie została spełniona przesłanka z art. 47 ust. 1 ustawy o TK, co uzasadniało odmowę
nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Zdaniem Trybunału skarga nie zawierała również uzasadnienia w zakresie niezgodności
kwestionowanej regulacji z art. 7 Konstytucji, w tej części jest więc niedopuszczalna, gdyż skarżący nie wykonał