Postanowienie TK z dnia 02 czerwca 2009, sygn. Ts 306/07

W skardze konstytucyjnej z 19 grudnia 2007 r. zakwestionowana została zgodność z Konstytucją art. 4798a § 5 zdanie drugie ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.). Skarżący stoi na stanowisku, że przewidziany w kwestionowanej regulacji rygor odrzucania pism składanych przez profesjonalnego pełnomocnika, nienależycie opłaconych bez wzywania do uiszczenia opłaty, narusza elementy kształtujące konstytucyjne prawo do sądu, w tym w szczególności prawo do odpowiedniego ukształtowania procedury sądowej, zgodnie z wymogami sprawiedliwości i jawności.

Skarga konstytucyjna została skierowana w oparciu o następujący stan faktyczny.

Postanowieniem z 3 sierpnia 2007 r. (sygn. akt V GNc-upr. 1326/07) Sąd Rejonowy w Koszalinie odrzucił sprzeciw skarżącego od nakazu zapłaty tego sądu z uwagi na brak formalny w postaci niedołączenia pełnomocnictwa dla zawodowego pełnomocnika procesowego. Postanowienie to zostało zaskarżone zażaleniem, które Sąd Okręgowy w Koszalinie oddalił postanowieniem z 13 września 2007 r. (sygn. akt VII Gz 61/07).

Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:

Odnosząc się do niniejszej skargi konstytucyjnej, Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że nie może być jej nadany dalszy bieg,