Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 20 listopada 2013 r.
|
| Sygn. akt Ts 306/12 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 12 grudnia 2012 r. Poland Business Park X Sp. z o.o. (dalej: skarżąca) wniosła o zbadanie zgodności
art. 11 pkt 11 i 12 w zw. z art. 9 ust. 4 oraz art. 6 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i
zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r. poz. 647, ze zm.; dalej: u.p.z.p.) z art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji; art.
9 ust. 4 i 5 u.p.z.p. z art. 64 ust. 1 i 3 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji oraz art. 9 ust. 4 i 5 u.p.z.p. w zw. z art.
101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591, ze zm.; dalej: u.s.g.)
z art. 45 ust. 1 Konstytucji.
Postanowieniem z 2 sierpnia 2013 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.
W zakresie dotyczącym art. 11 pkt 12 u.p.z.p. podstawą odmowy był brak ostatecznego orzeczenia wydanego na podstawie zaskarżonego
przepisu (czyli niespełnienie przesłanki formalnej wynikającej z art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale
Konstytucyjnym [Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK]). Niezależną podstawą odmowy nadania skardze konstytucyjnej
dalszego biegu było ustalenie, że zarzut naruszenia prawa własności (art. 64 ust. 3 Konstytucji) jest nieadekwatny, ponieważ
skarżącej przysługuje nie prawo własności, ale inne prawo majątkowe, tj. prawo użytkowania wieczystego. Ponadto Trybunał ustalił,
że zarzuty naruszenia art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji oraz art. 64 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji są oczywiście
bezzasadne. Zarzuty skargi Trybunał uznał za potencjalne i abstrakcyjne (dotyczyły one bowiem ewentualnych