Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 22 listopada 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 307/11 |
Uzasadnienie:
1. W skardze konstytucyjnej VVQFDE Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w Malborku (dalej: skarżąca), sporządzonej
przez radcę prawnego i wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 2 listopada 2011 r. (data nadania), zarzucono niezgodność art.
98 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. Nr 60, poz. 535, ze zm.; dalej: p.u.n.) – w zakresie,
w jakim wyłącza kontrolę postanowienia sędziego-komisarza w przedmiocie wypowiedzenia umowy wzajemnej – z art. 2, art. 31
ust. 3, art. 45, art. 64 ust. 1 i 2 oraz art. 78 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z wydaniem przez sędziego-komisarza w Sądzie Rejonowym Gdańsk-Północ w Gdańsku
– VI Wydział Gospodarczy postanowienia z 22 lipca 2011 r. (sygn. akt VI GUp 6/10), w którym, na wniosek syndyka masy upadłości
skarżącej, na podstawie art. 98 w związku z art. 206 ust. 1 pkt 1 i art. 213 p.u.n. zezwolono syndykowi na odstąpienie od
umów dzierżawy oraz użytkowania.
W ocenie skarżącej zakwestionowany przepis narusza prawo do sądu, a także zasady ochrony praw majątkowych, proporcjonalności
i demokratycznego państwa prawnego, ponieważ (w związku z wyraźną dyspozycją art. 222 ust. 1 p.u.n.) wyklucza możliwość wniesienia
środka odwoławczego od postanowienia sędziego-komisarza w przedmiocie wypowiedzenia umowy wzajemnej.
2. Postanowieniem z 16 marca 2012 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej na podstawie
art. 39 ust. 1 pkt 1 in fine oraz art. 36 ust. 3 w związku z art. 49 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz.
643, ze zm.; dalej: ustawa o TK).
2.1. Powodem odmowy nadania biegu skardze konstytucyjnej był brak związku pomiędzy treścią zaskarżonego art. 98 p.u.n. a orzeczeniem
zapadłym w sprawie skarżącej w zakresie podniesionych