Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 28 grudnia 2015 r.
|
| Sygn. akt Ts 307/14 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 21 października 2014 r. (data nadania) M.J. (dalej: skarżący)
zakwestionował zgodność art. 98 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz.
101, ze zm.; dalej: k.p.c.) z art. 2, art. 31 ust. 3, art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 oraz art. 176 Konstytucji. Przepis ten
skarżący zakwestionował w zakresie, w jakim nie przewiduje zwrotu kosztów procesu od strony odpowiedzialnej za wynik sprawy
zakończonej umorzeniem postępowania.
Postanowieniem z 21 lipca 2015 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej z powodu przekroczenia
trzymiesięcznego terminu do jej wniesienia, określonego w art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym
(Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK z 1997 r.). Trybunał ustalił, że wniosek o ustanowienie pełnomocnika
w celu sporządzenia skargi konstytucyjnej został przez skarżącego złożony do niewłaściwego miejscowo i rzeczowo sądu, a jego
przekazanie do sądu właściwego nastąpiło już po upływie terminu do wniesienia skargi konstytucyjnej. Niezależnie od powyższego
Trybunał uznał skargę za niedopuszczalną z uwagi na kwestionowanie przez skarżącego praktyki stosowania prawa, która nie jest
jednolita.
W zażaleniu na postanowienie Trybunału skarżący podkreśla, że art. 48 ust. 2 ustawy o TK z 1997 r. nie określa momentu zawieszenia
biegu terminu do wniesienia skargi konstytucyjnej. Zdaniem skarżącego w zakwestionowanym postanowieniu Trybunał przyjął pogląd,
zgodnie z którym termin do wniesienia skargi konstytucyjnej ulega zawieszeniu dopiero z chwilą fizycznego wpływu wniosku o
ustanowienie pełnomocnika do właściwego miejscowo sądu rejonowego. Stanowisko to jest – według skarżącego – sprzeczne z zasadą,
że pismo wniesione do niewłaściwego miejscowo i rzeczowo sądu uznaje się za wniesione w terminie. Na poparcie powyższego twierdzenia
skarżący podaje art. 369 § 3 k.p.c. określający skutki wniesienia apelacji bezpośrednio do