Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 9 czerwca 2022 r.
|
| Sygn. akt Ts 307/21 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 15 grudnia 2021 r. (data nadania) […] sp. z o.o. z siedzibą
w S. (dalej: skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru, wystąpiła z żądaniem przytoczonym na tle następującego
stanu faktycznego.
Skarżąca, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, posiadała koncesję na obrót paliwami ciekłymi na okres od 6 marca
2011 r. do 30 grudnia 2030 r. Decyzją z 21 grudnia 2015 r. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki (dalej: PURE) cofnął skarżącej
koncesję z uwagi na trwałe zaprzestanie wykonywania działalności gospodarczej objętej koncesją.
Decyzją z 12 września 2018 r. PURE ustalił dla skarżącej wysokość opłaty koncesyjnej za 2015 r. Skarżąca odwołała się od tej
decyzji do Sądu Okręgowego w W., który wyrokiem z 21 lipca 2020 r. (sygn. akt […]) oddalił złożone odwołanie. Od powyższego
rozstrzygnięcia skarżąca wniosła apelację, którą Sąd Apelacyjny w W. oddalił wyrokiem z 30 czerwca 2021 r. (sygn. akt […]).
Zarządzeniem Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z 21 lutego 2022 r. skarżąca została wezwana do usunięcia w przepisanym terminie
braku formalnego skargi konstytucyjnej przez doręczenie odpisu lub kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem wyroku Sądu
Apelacyjnego w W. z 30 czerwca 2021 r. wraz z uzasadnieniem (sygn. akt […]). Pismem z 3 marca 2022 r. (data nadania) skarżąca
wykonała zarządzenie.
Uzasadniając wniesienie skargi skarżąca powołała się m.in. na wyrok Trybunału z 15 lipca 2013 r., sygn. K 7/12 (OTK ZU nr
6/A/2013, poz. 76), w którym stwierdzono, że „Niezależnie jednak, czy będziemy mieli do czynienia