Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 7 maja 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 308/07 |
Uzasadnienie:
Skarżący domagali się w skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 21 grudnia 2007 r. uznania art. 69
ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, ze zm.; dalej: k.c.) w zakresie, w jakim nie dotyczy
ofert złożonych „w trybie art. 68 k.c. oraz art. 68.1 k.c.” za niezgodny z art. 2, art. 64 oraz art. 65 ust. 1 Konstytucji.
W ocenie skarżących norma ta zawiera mechanizm prawny, który z jednej strony daje prawo do swobodnego, a nawet dowolnego formułowania
„pisemnej treści stosunku prawnego stron przy istniejącym domniemaniu prawnym zawarcia umowy na tychże warunkach pisemnych,
a jednocześnie drugą ze stron umowy pozbawia realnej możliwości szybkiego wpływu na treść stosunku prawnego przy jednoczesnym
oczekiwaniu kontrahenta niezwłocznego przystąpienia do wykonania umowy przez zleceniobiorcę”. Podnoszą, że taki stan prawny
prowadzi do sytuacji, w której przedsiębiorca zmuszony jest wykonać każdą ofertę przysłaną przez kontrahenta bez prawa wniesienia
sprzeciwu lub zastrzeżeń w jakiejkolwiek formie i nie ma żadnej faktycznej możliwości uchylenia się od zobowiązania skrajnie
niekorzystnego, którego podjęcia w określonej formie nie ustalał. Jako naruszone prawo skarżący wskazali „prawo do równej
ochrony praw wzajemnych stron umowy gospodarczej wskazane w art. 64 Konstytucji”, a nadto zarzucili zaskarżonej normie nadmierną
i sprzeczną z art. 65 ust. 1 Konstytucji ingerencję w swobodę prowadzenia działalności gospodarczej.
Skarżący wnieśli skargę konstytucyjną na skutek oddalenia przez Sąd Okręgowy w Katowicach apelacji: Marka Jarockiego od wyroku
Sądu Rejonowego w Tychach z dnia 5 czerwca 2007 r. (sygn. akt VI GC 832/03) wyrokiem z dnia 30 października 2007 r. (sygn.
akt XIX Ga 456/07) oraz PKS TYCHY sp. z o.o. od wyroku Sądu Rejonowego w Tychach z dnia 31 lipca 2006 r. (sygn. akt VI GC
598/04) wyrokiem z 6 listopada