Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 13 października 2011 r.
|
| Sygn. akt Ts 308/10 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 22 listopada 2010 r. zakwestionowana została zgodność z Konstytucją przepisów § 17 ust. 1 rozporządzenia
Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 maja 2004 r. w sprawie kierowania i udzielania pomocy żołnierzom zawodowym w związku z
pobieraniem przez nich nauki oraz ustalania równowartości kosztów poniesionych w związku z nauką (Dz. U. Nr 135, poz. 1451;
dalej: rozporządzenie z 2004 r.) oraz art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych
(Dz. U. z 2003 r. Nr 179, poz. 1750, ze zm.; dalej: ustawa o służbie wojskowej) w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2007
r. Pierwszemu z wymienionych przepisów skarżący zarzuca niegodność z art. 2 oraz art. 32 ust. 1 Konstytucji, drugiemu natomiast
z art. 32 ust. 1 oraz art. 70 ust. 2 Konstytucji.
Postanowieniem z 9 maja 2011 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W ocenie Trybunału
Konstytucyjnego skarżący niewłaściwie określił przedmiot skargi oraz wzorce kontroli, a także nie wskazał sposobu naruszenia
przysługujących mu konstytucyjnych wolności lub praw.
Na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącego wniósł w ustawowym terminie zażalenie. W złożonym środku odwoławczym skarżący
podniósł, że Trybunał dopuścił się naruszenia art. 36 ust. 3 w związku z art. 49 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale
Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK) przez odmowę nadania biegu „skardze konstytucyjnej, która
w ocenie strony skarżącej nie była skargą oczywiście bezzasadną, zaś skarżący uzupełnił braki formalne skargi”. Zdaniem skarżącego,
jedynie nieusunięcie braków formalnych skargi lub jej oczywista bezzasadność mogły skutkować nienadaniem skardze konstytucyjnej
dalszego biegu. Skarżący uznał, że w jego przypadku nie zachodziła żadna z powyższych przesłanek, gdyż braki formalne skargi
zostały usunięte, a jego skarga nie