Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 5 sierpnia 2008 r.
|
| Sygn. akt Ts 309/07 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 21 grudnia 2007 r. skarżący zarzucił, że art. 495 § 3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) jest niezgodny
z art. 45 ust. 1, art. 31 ust. 3 i art. 2 Konstytucji oraz, że art. 3989 § 2 k.p.c. jest niezgodny z art. 45 ust. 2 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w oparciu o następujący stan faktyczny.
W dniu 8 listopada 2002 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu wydał w stosunku do skarżącego nakaz zapłaty, orzekając zgodnie z żądaniami
powoda. Skarżący wniósł od powyższego nakazu zarzuty.
Wyrokiem z 3 września 2003 r. (sygn. akt XGC 1379/02) Sąd Okręgowy we Wrocławiu – X Wydział Gospodarczy utrzymał w mocy nakaz
zapłaty z 8 listopada 2002 r. co do zasądzonej kwoty, w pozostałym zakresie nakaz uchylił i oddalił powództwo oraz orzekł
o kosztach procesu. Zarówno powód, jak i pozwany wnieśli od tego wyroku apelację. Powód zaskarżył wyrok sądu I instancji w
części oddalającej powództwo, natomiast pozwany zaskarżył wyrok w całości, domagając się oddalenia powództwa.
Wyrokiem z 19 maja 2005 r. (sygn. akt I A Ca 222/05) Sąd Apelacyjny we Wrocławiu – I Wydział Cywilny rozstrzygnął o zarzutach
obu stron. W stosunku do skarżącego apelację oddalił, a w uzasadnieniu stwierdził między innymi, iż dowody, na których oparł
się sąd I instancji były spóźnione i z tej przyczyny na podstawie art. 495 § 3 k.p.c. powinny być pominięte.
Od powyższego wyroku skarżący 12 września 2005 r. wniósł skargę kasacyjną. Postanowieniem z 13 stycznia 2006 r. (sygn. akt
V CSK 144/05) Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i jednocześnie rozstrzygnął o kosztach postępowania
kasacyjnego.