Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 12 lipca 2011 r.
|
| Sygn. akt Ts 309/10 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 23 listopada 2010 r. adwokat Bohdan K. (dalej: skarżący) wniósł o uchylenie ustawy z dnia 10 września
1999 r. – Kodeks karny skarbowy (Dz. U. z 2007 r. Nr 83, poz. 930, ze zm.; dalej: k.k.s.) jako niezgodnej z art. 10, art.
175, art. 177, art. 217 oraz art. 79 ust. 1 w związku z art. 30-86 Konstytucji.
Postanowieniem z 1 lutego 2011 r. (doręczonym 7 lutego 2011 r.) Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze
konstytucyjnej. W uzasadnieniu Trybunał podniósł, że w sprawie, w związku z którą wniesiono skargę konstytucyjną, nie została
wydana żadna decyzja ani orzeczenie sądowe legitymujące skarżącego do wystąpienia z tym nadzwyczajnym środkiem ochrony wolności
lub praw. Trybunał wskazał również na inne okoliczności uniemożliwiające przekazanie skargi do merytorycznego rozpoznania.
W zażaleniu z 11 lutego 2011 r. skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do merytorycznego
rozpoznania. Podniósł, że postanowienie jest oparte na błędnej, jak określił – „samowolnej i wymierzonej w ustrój Rzeczypospolitej
Polskiej” wykładni art. 79 ust. 1 Konstytucji. Ponadto zarzucił zaniechanie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Na poparcie zarzutów niekonstytucyjności k.k.s. skarżący dołączył orzeczenia sądowe wydane w sprawie swojego klienta.