Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 15 listopada 2018 r.
|
| Sygn. akt Ts 31/17 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej z 16 lutego 2017 r. (data nadania), reprezentowany przez radcę prawnego K.K. (dalej: skarżący) wniósł
o stwierdzenie, że art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (ówcześnie: Dz. U.
z 2016 r. poz. 277; obecnie: Dz. U. z 2017 r. poz. 2336; dalej: u.u.s.r.) – „w zakresie pozbawienia rolników (prowadzących
obok gospodarstwa rolnego również działalność pozarolniczą) możliwości podlegania ubezpieczeniu wypadkowemu (zabezpieczenia
społecznego) związanego z działalnością pozarolniczą, a tym samym dyskryminacji tej grupy rolników, w porównaniu do osób prowadzących
wyłącznie działalność gospodarczą lub wyłącznie działalność rolniczą” – jest niezgodny z art. 2, art. 32 i art. 67 ust. 1
Konstytucji Rzeczypospolitej.
Skargę konstytucyjną wniesiono w związku z następującą sprawą.
13 października 2015 r. skarżący uległ wypadkowi w trakcie wykonywania czynności związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą
w zakładzie wulkanizacyjnym. Wnioskiem z 29 października 2016 r. skarżący wystąpił do Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia
Społecznego Oddział Regionalny w P. (dalej: Prezes KRUS) o wypłatę jednorazowego odszkodowania na podstawie przepisów u.u.s.r.
Decyzją z 29 grudnia 2015 r. (GO: [...], znak: […]) Prezes KRUS odmówił skarżącemu prawa do jednorazowego odszkodowania na
podstawie art. 10 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 11 ust. 1 u.u.s.r. z uwagi na nieuznanie zdarzenia z 13 października 2015
r. za wypadek przy pracy rolniczej, gdyż nie nastąpiło ono podczas wykonywania czynności związanych z prowadzeniem działalności
rolniczej albo pozostających w związku z wykonywaniem tych czynności, lecz w trakcie prowadzonej pozarolniczej działalności
gospodarczej.
Od powyższej decyzji skarżący odwołał się do Sądu Rejonowego w P. Wydział Pracy