Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 19 listopada 2019 r.
|
| Sygn. akt Ts 31/19 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 20 lutego 2019 r. (data nadania), J.G. (dalej: skarżący)
i Fundacja Praw Podatnika (dalej: Fundacja) wystąpili z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego:
Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. decyzją z 19 października 2015 r. (znak sprawy: […]) określił skarżącemu wysokość zobowiązania
podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości, która została
utrzymana w mocy decyzją z 20 stycznia 2016 r. Dyrektora Izby Skarbowej w S. (nr […] i nr […]).
Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. wyrokiem z 11 maja 2016 r. (sygn. akt […]) oddalił skargę na decyzję Dyrektora
Izby Skarbowej w S., a Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 11 października 2018 r. (sygn. akt […]) oddalił skargę kasacyjną
od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S.
2. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego został wydany, zdaniem skarżącego i Fundacji, na podstawie art. 183 § 1 oraz pośrednio
art. 174 pkt 1 i 2, art. 176 § 1 i art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
(Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), z którego wynika, że sąd rozstrzygnął sprawę wyłącznie co do zarzutów podniesionych w
skardze kasacyjnej przez skarżącego, a pominął wywody i zarzuty Fundacji (uczestnika postępowania na prawach strony) poczynione
na rozprawie, które wykraczały poza pierwotnie sformułowane w skardze kasacyjnej