Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 23 czerwca 2020 r.
|
| Sygn. akt Ts 31/20 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 13 lutego 2020 r. (data nadania) S.P. (dalej: skarżący),
reprezentowany przez adwokata ustanowionego z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego.
Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej we W. (dalej: Dyrektor UKS) decyzją z 18 kwietnia 2016 r. (nr UKS […]) określił skarżącemu
zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. w wysokości 1 359 276 zł oraz wysokość odsetek za
zwłokę od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych w łącznej kwocie 23 860 zł.
W ocenie Dyrektora UKS aktywność skarżącego – mająca na celu realizację inwestycji polegającej na budowie budynków wielorodzinnych,
miejsc postojowych i ich sprzedaży – powinna być oceniana jako wspólne przedsięwzięcie, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy
z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307, ze zm.; dalej: ustawa o
PIT). W związku z tym przedsięwzięciem – zdaniem Dyrektora UKS – skarżący nieprawidłowo rozliczył zarówno przychody, jak i
koszty ich uzyskania. Nie ujął bowiem po stronie przychodów w 2010 r. wartości sprzedaży wybudowanych lokali mieszkalnych
i miejsc postojowych w garażu wielostanowiskowym, jak również kosztów ich budowy.
Od powyższej decyzji skarżący wniósł odwołanie do Dyrektora Izby Skarbowej we W. (dalej: Dyrektor IS), który decyzją z 14
listopada 2016 r. (nr UNP: […]; znak sprawy: […]) w części dotyczącej określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym
od osób fizycznych za 2010 r. utrzymał decyzję Dyrektora UKS w mocy, a w pozostałym zakresie postępowanie umorzył.
Od niniejszego rozstrzygnięcia skarżący wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. (dalej: WSA), który wyrokiem
z 19 maja 2017 r. (sygn. akt […]) oddalił ją w całości,