Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 19 kwietnia 2011 r.
|
| Sygn. akt Ts 311/08 |
Uzasadnienie:
W sporządzonej przez pełnomocnika skarżącej skardze konstytucyjnej zakwestionowana została zgodność z Konstytucją art. 183
§ 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153,
poz. 1270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Zaskarżonemu przepisowi p.p.s.a. skarżąca zarzuciła niezgodność z art. 2, art. 31 ust.
3, art. 32, art. 45 ust. 1 oraz art. 77 ust. 1 Konstytucji.
Postanowieniem z 15 lutego 2011 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnego dalszego biegu. W uzasadnieniu
tego orzeczenia wskazał, że skarżąca uczyniła przedmiotem skargi konstytucyjnej przepis, który nie wykazywał kwalifikacji
wymaganej przez art. 79 ust. 1 Konstytucji. Zgodnie z nim w skardze konstytucyjnej zakwestionować można wyłącznie unormowanie
stanowiące podstawę prawną ostatecznego orzeczenia wydanego w sprawie, w związku z którą wniesiona została skarga konstytucyjna.
Ponadto zaś, to w normatywnej treści kwestionowanego przepisu tkwić winna bezpośrednia przyczyna niedozwolonej ingerencji
w sferę konstytucyjnych wolności i praw skarżącej, wskazywanej jako podstawa skargi konstytucyjnej. Zdaniem Trybunału Konstytucyjnego
zaskarżony art. 183 § 1 p.p.s.a. tego rodzaju wymogów nie spełniał. Nie można bowiem przyjąć, że unormowanie to było podstawą
prawną wydanych w sprawie skarżącej wyroków Sądu Okręgowego w Szczecinie oraz Sądu Apelacyjnego w Szczecinie. Uwzględnienie
zaskarżonego unormowania przez sądy orzekające w sprawie nastąpiło jedynie w kontekście oceny sytuacji prawnej skarżącej,
nie zaś w kontekście oparcia na art. 183 § 1 p.p.s.a. wydawanego rozstrzygnięcia. To ostatnie podejmowane było bowiem na podstawie
art. 417 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93; ze zm.; dalej: k.c.), w brzmieniu sprzed
nowelizacji dokonanej 1 września 2004 r., a w szczególności określonych w nim przesłanek odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną
przez niezgodne z prawem działanie organu władzy publicznej.
W zażaleniu na postanowienie Trybunału