Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 24 lutego 2011 r.
|
| Sygn. akt Ts 314/08 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 10 października 2008 r. Janusz B., zwany dalej skarżącym wniósł o stwierdzenie niezgodności art.
552 § 4 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm., dalej: k.p.k.) z art.
2, art. 7, art. 31 ust. 2 oraz art. 77 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, a także z art. 74 § 1, art. 168, art. 171 §
5 pkt 1 oraz art. 313 § 1 k.p.k. Skarżący zarzucił, że przepis art. 552 § 4 k.p.k., zakresie, w jakim nie uznaje za niewątpliwie
niesłuszne zatrzymanie: zatrzymania i doprowadzenia na badania psychiatryczne zarządzonych przez prokuratora lub sąd, zatrzymania
i doprowadzenia na takie badania przed ogłoszeniem postanowienia o przedstawieniu zarzutów, a także przed upływem terminu
dobrowolnego stawiennictwa, zatrzymania i doprowadzenia na takie badania podejrzanego trwale niepoczytalnego, jest niezgodny
z art. 2, art. 7, art. 31 ust. 2 oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji. Ponadto, w piśmie oznaczonym jako „sprostowanie skargi konstytucyjnej”,
skarżący wskazał, że wzorcami kontroli czyni art. 77 w zw. z art. 2, art. 7, art. 31 ust. 2 Konstytucji oraz art. 74 § 1,
art. 168, art. 171 § 5 pkt 1 oraz art. 313 § 1 k.p.k.
Postanowieniem z 23 listopada 2009 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Trybunał
uznał, że pismo procesowe skarżącego, którego treść stanowiła próbę zmiany zakresu wzorców skargi konstytucyjnej, nie mogło
w niniejszej sprawie wywołać skutków prawnych, ze względu na upływ terminu przewidzianego dla formułowania treści skargi konstytucyjnej.
Trybunał Konstytucyjny wskazał także na niedopuszczalność orzekania w trybie skargi konstytucyjnej o wzajemnej zgodności przepisów
ustawy, na co jednoznacznie wskazuje treść art. 79 ust. 1 Konstytucji. Podstawą odmowy nadania biegu skardze konstytucyjnej
w pozostałym zakresie było w części uznanie,